Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

"...και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα", αποχαιρετώντας το κοινό στο τέλος του παραμυθιού

της Μαρίας Παπανικολάου

Κάθε αφήγηση είναι ένα ταξίδι. Φτιάχνεις το καραβάκι σου και κάθεσαι μπροστά στο τιμόνι μέχρι να περάσει μέσα κι ο τελευταίος επιβάτης.

Όταν όλοι καθίσουν αναπαυτικά και είναι έτοιμοι να «ξεκινήσουν» τους «παίρνεις» αφηγητή με εμπιστοσύνη κι αγάπη για να τους "κάμεις την ιστορία σου".
Βλέπεις τα πρόσωπα, τα σώματα, ακούς τις ανάσες τους, νιώθεις την προσμονή για το ταξίδι…

Σαν καλός καπετάνιος, σαν καραβοκύρης πλέεις σε μπουνάτσες και σε τρικυμίες ανάλογα με την ιστορία σου και το κοινό σ’ ακολουθεί. Ηρεμεί και ανταριάζει μέσα στις θάλασσες των λόγων σου, στην ποίηση της φωνής σου, στην παρουσία και στην ανυπαρξία της παρουσίας σου. Ακούει, ζει μαζί σου και εν τέλει κρέμεται από τα χείλη σου, σε εμπιστεύεται και θέλει όταν έρθει η ώρα, να ξαναβρεί λιμάνι. Εσύ πρέπει να δέσεις με μαεστρία, να μην πετάξεις το κοινό σου, βιαστικά στα βράχια. Είσαι υπεύθυνος γι’ αυτό. Είναι σαν να τους υποσχέθηκες από την αρχή ένα καλό λιμάνι.

Λένε οι παλιότεροι και σοφότεροι,πως η πιο ιερή στιγμή της αφήγησης είναι η αρχή, εκεί που η ιεροτελεστία ξεκινάει, είναι η ώρα της επιβίβασης, η ιερή εκείνη ώρα που άγνωστοι άνθρωποι μεταξύ τους θα γίνουν μια παρέα και θα μοιραστούν μια ιστορία, θα σε εμπιστευτούν, θα νιώσουν τα κύματα των συναισθημάτων όσων λέγονται και όσων δε λέγονται.

Όμως για μένα οι ιερότερες στιγμές είναι: το δέσιμο στη στεριά, η επιστροφή και το τέλος του παραμυθιού. Εκεί που η χαρά για τη δόξα του ήρωα ενώνεται με μια περίεργη βουβή θλίψη μέσα στο «…και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα».

Το βλέπω κάθε φορά και το σέβομαι όπως ταιριάζει σε κάθε ιερή στιγμή, το είδα και προχθές να γίνεται μπροστά μου σε μια ομάδα παιδιών που ταξίδευαν μαζί μου στα άγνωστα νερά ενός παραμυθιού. Ήταν η ώρα που ο ήρωας βρισκόταν στο τέλος του ταξιδιού, οι δοκιμασίες είχαν ολοκληρωθεί, ο δράκος είχε κοιμηθεί βαθιά στη σπηλιά του παρέα με τους φόβους μας και η βασιλοπούλα έραβε τα νυφικά της…

Εκεί, λίγο πριν το τέλος, τα πρόσωπα έλαμψαν καθώς κατάλαβαν πως όλα είχαν τελειώσει. Ακούστηκε μια ανάσα ομαδική και μετά μαζί όλες οι φωνές στο «και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» μαζί με ένα  θλιμμένο χαμόγελο στα πρόσωπά τους, που έλεγε:
- Καλέ, τι ωραίο που ήταν τούτο το ταξίδι, τι καλά περάσαμε και τώρα πρέπει να φύγουμε από τούτον τον τόπο και να γυρίσουμε πίσω!


Τι ιερή στιγμή, τι μαγική! Εδώ δεν υπάρχει η πιθανή αμηχανία της αρχής, το ταξίδι μας έχει ενώσει, είμαστε όλοι μάρτυρες για όσα έγιναν κάπου, κάποτε… Το παραμύθι μας έκανε ένα και τώρα ήρθε η ώρα να ξαναμοιραστούμε στους εαυτούς μας.
Αυτή τη στιγμή να την προσέξεις παραμυθά και να την αγαπήσεις πολύ, ίσως και περισσότερο από αυτή την πρώτη στιγμή του «Μια φορά κι έναν καιρό…».
Ο αποχαιρετισμός είναι που «δένει» την αγάπη και κρατά τους δεσμούς με το λόγο και το παραμύθι σου , γιατί κάπου βαθιά κρυμμένο στον αποχαιρετισμό αυτό είναι το «Καλή αντάμωση…».

Καλό καλοκαίρι

Νεμέα, 14 Ιουνίου 2017




Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ (?) ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ ...

Παραμυθάδες μου και φίλοι του παραμυθιού, 

Γειά μας και χαρά μας!!!

Ρεπερτόριο...οι ιστορίες μας, ο θησαυρός μας και όσα έχουμε να μοιραστούμε.

Μεγάλο το θέμα και συζητημένο πολύ ή λίγο; δεν ξέρω κιολας ...εχω καιρό από τότε που μαθήτευσα και δεν ξέρω πως φτιάχνει ο καθένας παραμυθάς το ρεπερτόριό του. 

Αυτό που είναι καθοριστικό και ουσιαστικό ειναι να γνωρίσουμε τόσο καλά τις δυνατότητές μας, το μήκος κύματος και τις συχνότητες στις οποίες αφηγούμαστε ώστε ανάλογα να δουλευουμε τις ιστορίες μας και φυσικά πάνω και πέρα από όλα να μπορούμε να επιλέγουμε από τις πηγές ανάμεσα σε πολλές και διαφορετικές ιστορίες.

Δείτε όμως τι συμβαίνει. Τα τελευταία πολλά χρόνια έχω παρακολουθήσει αφηγητές σε παραστάσεις και φυσικά σε φεστιβάλ, μιλάω για Έλληνες αφηγητές φυσικά. Ε, λοιπόν για κάποιο λόγο (φυσικά δικαιολογημένο και φυσικά εμφανή) οι αφηγητές μας ανακυκλώνουν τις ίδιες και τις ίδιες ιστορίες... και παραμύθια....λαϊκά παραδοσιακά εννοώ Ελληνικά ή του κόσμου.

Επειδή όμως ο κόσμος είναι μικρός...πολύ μικρός σας λέω πως έδω και χρόνια ακουω τα ίδια παραμύθια και τις ίδιες μικρές ιστορίες, σε άλλη σειρά ή με μικρές παραλλαγές... Εντάξει θα μου πεις, εσύ εισαι παραμυθού και το παρατηρείς, ακους αφηγητές, ακολουθείς και είσαι μέσα στο ¨παιχνίδι" είναι άλλοι που τα ακούνε για πρώτη φορά...Ναι αν μιλάμε για "παρθένο" κοινό στην αφήγηση ναι... αλλά εμεις οι άλλοι; Οι ακόλουθοι οι πιστοί;;; Θέλουμε νέες ιστορίες, λες και ο κόσμος δεν είναι γεμάτος...

Μην παρεξηγηθώ υπάρχουν και διαφορετικά πράγματα, ιστορίες ας πούμε που είναι άγνωστες στις αφηγηματικές γυριστρούλες...ναι λιγα , πολύ λίγα.
Ειναι πραγματικά περίεργο σε ένα κόσμο γεμάτο με ιστορίες να ακούγονται τα ίδια και τα ίδια... Τα ιδια λέγαμε το 2004 που άρχισα εγώ να αφηγούμαι, τις ίδιες μικρές ή μεγάλες ιστορίες ακούω μέχρι σήμερα, παραλλαγές, παρόμοιες ή ίδιου ...μήκους κύματος.

Γιατί;

Προφανώς μπορώ να σκεφτώ κάποιους λόγους:

1. Υπάρχει μια συγκεκριμένη και σαφώς πεπερασμένη βιβλιογραφία πάνω στην οποία στηρίζονται οι Έλληνες αφηγητές.
2. Οι σχολές και τα σεμινάρια κατευθύνουν προς συγκεκριμένες ιστορίες δουλεύοντας πάνω σε συγκεκριμένα πραγματα 
3. Οι αφηγητές για κάποιο λόγο επιλέγουν αυτές που άκουσαν από κάποιο άλλο αφηγητή γιατί τους άρεσαν και τις ξαναλένε.
4. Δεν έχουν μάθει πως να λειτουργούν με τις πηγές τους 
5. Δεν ανατρέχουν σε πηγές, να δουλέψουν με νέο υλικο

Μπορεί να υπάρχουν και άλλοι λόγοι. Αλλά να, προχθές (μιας και είμαι μακριά) έκανα μια βολτα στο you tube να ακουσω νέο αίμα... αμαν οι ίδιες και οι ίδιες ιστορίες... τέλοσπάντων απλά το επισημαίνω.

Επίσης αυτό που είναι πραγματικά περίεργο είναι που οι περισσότεροι αυτές τις ίδιες και ιδιες ιστορίες τις λένε με τον ίδιο και ίδιο τρόπο, τα ίδια λόγια, λέξη προς λέξη...

Τελειωσαν οι ιστορίες;;;;; υπάρχει μονο ο Χότζας, οι Μεταμορφώσεις, ο Καημός, τα Ινδιάνικα αιτιολογικά, οι Χίλιες και μια νυχτες;; Οι ίδιοι μυθοι; Ξέρω γω... αλλά πάλι οκ μας αρέσουν και λέμε τα ίδια και τα ίδια... οκ να το κάνουμε...

Μα καθεμιά ιστορία έχει τοοοοοοοσα πρόσωπα, τόσες αναγνώσεις, τοσα χρώματα και αρωματα, γιατί να τις βλέπουμε όλες από την ίδια οπτική γωνία;;; Λίγος πειραματισμός, λίγη προωτοτυπία...
λίγος κίνδυνος αποτυχίας και φρέσκων φρούτων πάνω στη σκηνή μας;;; 

Ξέρω γω...σκέφτομαι

Σας στέλνω την αγάπη μου

Μαρία


Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

ΑΦΗΓΗΣΗ, Η ΤΕΧΝΗ ΝΑ ...ΑΚΟΥΣ

Φίλες και φίλοι παραμυθάδες, γειά σας και αέρα στα πανιά σας!

εδώ στον αστερισμό των ιώσεων και της χειμερινής μούχλας (κατά το καλοκαιρινή ραστώνη). Μέσα μας έκλεισε τούτος ο χειμώνας και ακόμα έχει...για λίγο αλλά έχει...

Σήμερα ξύπνησα με μια ανάμνηση. Όσο ήμουν παιδί δεν άκουσα πολλά παραμύθια, τα πιο πολλά τα διάβασα από βιβλία δωρισμένα και δανεισμένα. Από ανασκαφές στην βιβλιοθήκη του Θείου που ήταν ο διαβασμένος της οικογένειας και από ανταλλαγή βιβλίων, περιοδικών και κομικς κάτι καλοκαιρινά μεσημέρια στην Κερατέα... Εκείνη την εποχή και ευτυχώς η ανταλλαγή ήταν δύο πράγματα: δυνατότητα να διαβάσεις χωρίς να αγοράσεις, αλλά κυρίως μια μορφή όμορφης παρέας (υγιή κοινωνικοποίηση θα την έλεγαν επιστημονικώς) ανάμεσα σε παιδιά που κατά την διάρκεια της ανταλλαγής μάθαιναν: να εκτιμούν, να αξιολογούν και να παζαρεύουν (με την καλή την έννοια) πολιτισμό και τέχνη με συνομήλικούς τους. Τι απίθανο πράγμα! Η ώρα της ανταλλαγής ήταν αυτή που ακούγονταν απόψεις για το καλό και το κακό ανάγνωσμα, αξιολογούνταν η αξία της ανταλλαγής με άλλα 1,2 ή 3 αναγνώσματα και έπεφτε και γερό παζάρι.

Εκει λοιπόν θυμήθηκα πως ξεκινούσε ένα παιχνίδι...τι παιχνίδι; Το παιχνίδι της αφήγησης, ελλείψει ιντερνετ, ταμπλετ, υπολογιστών κτλ, ό,τι έβλεπε ή άκουγε ο καθένας το έλεγε στους άλλους. Ιστορίες από βιβλία, από την τηλεόραση ταινίες (που δεν σε είχαν αφήσει να δεις, αλλά κάποιος από την παρέα τα είχε καταφέρει), ιστορίες που κάποιος είχε ακούσει από κάποιον άλλο ή από έναν μεγάλο, ιστορίες, ιστορίες, ιστορίες...

Εκεί στη γειτονιά μου, στον κύκλο της ανταλλαγής, άκουσα πράγματα καταπληκτικά. Το μεσημεράκι που οι μεγάλοι θέλανε να κοιμηθούν κι εμεις δεν μπορούσαμε να φωνάξουμε λέγαμε τις ιστορίες μας.Αγαπημένος και λατρεμένος αφηγητής όποιος είχε δει φίδια, είχε πιάσει άγρια σκυλιά, είχε ανακαλύψει μια φοβερή κρυψώνα ή είχε απομακρυνθεί ακολουθώντας τις γραμμές του τρένου που περνούσαν κοντά στα σπίτια μας. Από το στόμα τους κρεμόμουν κι εγώ και άκουγα ιστορίες για φαντάσματα, για στοιχειωμένα σπίτια για καλοκαιρινές διακοπές ή ταξίδια σε άγνωστα μέρη... παιδιά είμαστε αλλά ο καθένας έφερνε ό,τι ιστορία είχε...άκουγα τότε πιο πολύ.

Άκουγα και τους μεγάλους, μετά, που δεν λέγαν παραμύθια, αλλά μας έδειχναν που βγαίνει η Λάμια και σε ποιο σημείο το γαϊδούρι έριχνε κάτω το φαΐ,  που πήγαινε στα χωράφια, στον πατέρα και τους άλλους που δούλευαν τη γη, και έφευγε τρομαγμένο. Άκουγα για παιδιά που τα πήρε ο Μεσημεράς, πηγάδια που κατάπιναν τους φωνακλάδες, χαράδρες που βγαίναν οι νεράιδες, για ξωκκλήσια με θαυματα, άκουγα άκουγα ιστορίες για ερωτευμένους που τους κυνηγούσαν και κλεφτήκανε, για γλέντια και χοντρές πλάκες, όλη η μέρα ήταν γεμάτη με λόγια, λόγια, λόγια και αφήγησεις.
Ιστορίες από τους παππούδες για τον πόλεμο, για την πείνα, τις ψείρες...ιστορίες για αυτούς που μάτιαζαν και έκαναν μαρμαρένιες βρύσες να ραγίζουν και όμορφα άλογα να βγάζουν αφρούς, ιστορίες να λύνεσαι από τα γέλια για μεθυσμένους και για κρεβατομουρμούρες...

Η μια θύμηση φέρνει την άλλη και από τα καλοκαιρινά μεσημέρια με τις ανταλλαγές όλο και περισσότερες μνήμες για ιστορίες και αφηγήσεις με κατακλύζουν σήμερα...Η θεία μου που γιατροπόρευε γριές από αγάπη και ιερό καθήκον και εκείνες δεν θέλαν να πλυθούν και έπαιρνε τη μάνικα και τις κυνηγούσε να τις πλύνει, ο μπάρμπα Γιάννης που παντρευτηκε και του εκρυψαν οτι η γυναίκα που του έδωσαν ήταν 15 χρόνια μεγαλύτερή του, ο "καλός" ο αστυνόμος που έλεγε ιστορίες με μια γλώσσα άλλη απ αυτή που μιλούσαμε και δεν την λέγαμε βλάχικη γιατί τον αγαπούσαμε,  αλλά σουμ σουμ "μιλάει σουμ σουμ"... λέγαμε ο καλός ο αστυνόμος.

Ακουγα, άκουγα και δεν χορταινα αλλά ούτε και χορταίνω...Ακούω, μ αρέσει να ακουω, καθημερινές ιστορίες, παλιές και καινούργιες, ακούω... κι αν έχω να φυγω για την πιο σημαντική δουλειά...μην ξεκινήσεις να λες ιστορία...την έχασα...

Μνήμες ακουσμένες και γραμμένες στο μυαλό, χωρίς μελάνι, αυτή είναι του παραμυθά οι θησαυροί, αυτό σκέφτομαι σήμερα...

Έρχονται μέρες που έτσι σαν αεράκι σου φέρνουν, μια σκέψη μια εικόνα και ήχους από αγαπημένες φωνές, φίλων, θειάδων και θειών, γιαγιάδων και μπαμπαδομαμάδων που σου λένε που βγαίνει η Λάμια και εσύ ακούς, σου δείχνουν που κρεμάστηκε η λωλή και που έβγαιναν τα καλύτερα τζωχιά (ζωχοί) και που φύτρωναν στην κατοχή κάτι ραδίκια να, που δεν τα είχες ξαναδεί και που τα έβραζαν με γάλα από την κατσίκα για να ταΐσουν τα παιδιά...και ύστερα γνωρίζεις τα παραμύθια ...και αναρωτιέσαι... που τα έχεις ξανακούσει όλα αυτά...

και πάει και πάει...δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει και ακούει και ακούει... και δε χορταίνει
Σε καλο μου σήμερα...

με αγάπη σε όσους μου είπαν και μου λένε ιστορίες

Μαρία

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

ΑΦΗΓΟΥΜΑΙ- Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ

της παραμυθούς Μαρίας Παπανικολάου (@ΜariaStoryteller)

 
Ξέρω, ξέρω, πολύς καιρός, δύσκολες εποχές και πολλές υποχρεώσεις. Όμως πάντα έχω στο μυαλό μου την ΑΧΕΛΩΝΑ μου και εσάς, καθώς οι πολλές σκέψεις όμως γεμίζουν το κεφάλι μου λέω: "ας τις γράψω να ελαφρύνω λίγο το φορτίο".

Νέα χρονιά, καλή χρονιά με δύναμη και δημιουργικότητα!!!
Με καλές και πολλές αφηγήσεις, με αγάπη για το λόγο !!!
Γιατί όπως λέει και η ιστορία με το κρανίο (την ξέρετε αφηγητές μου;)
Εδώ από το φίλο και εξαιρετικό Βρετανό αφηγητή David Heathfield: 




Ο λόγος στο στόμα του αφηγητή φέρνει τον κόσμο δίπλα του. Είναι οι εποχές! Όλοι ψάχνουν για μια καλή ιστορία να κεράσει τα μέσα τους, να απαλύνει τις δυσκολίες και να μοιράσει αισθήματα καθαρά και ξάστερα χωρίς δηθενιές και "ακαθαρσίες" της καθημερινής τριβής με τα ίδια και τα ίδια.
Κι εδώ έρχεται ο ίδιος ο λόγος, να πάρει το "λόγο" και να ζητήσει από τον παραμυθά να τον υπηρετήσει όχι ΜΟΝΟ με αξιοπρέπεια αλλά και με αξιοσύνη!
"Ο παραμυθάς δεν είναι νεροκουβαλητής", του λέει ο λόγος. Δε παίρνει ένα παραμύθι, μια ιστορία ή ένα τραγούδι ή ένα ποίημα από ένα βιβλίο, μια ταινία, ένα βίντεο ή όπου αλλου, για να το κουβαλήσει μέχρι τη συνάντησή του με τον κόσμο...
Ο παραμυθάς είναι πλάστης, είναι δημιουργός, είναι της γλώσσας αγγειοπλάστης και ...ποιητής.
Όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο πολύ σκέφτομαι μια κουβέντα της Λίλη Λαμπρέλλη της αγαπημένης παραμυθούς, πως ο καλός αφηγητής κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν πως "σηκώθηκαν" πιο ψηλά από τη γη, πως πετούν..

Όχι δεν είναι εύκολο, ούτε να Δημιουργήσεις, ούτε να φτιάξεις ένα ποίημα, ούτε να κάνεις το κοινό σου να σηκωθεί πάνω από τη γη...
Είναι δύσκολο. Δεν θα σε βοηθήσουν οι συνθήκες, δεν θα έχεις τη σωστή ιστορία, δεν θα έχεις τη μέρα με το μέρος σου, δεν θα σου στρώσουν κόκκινα χαλιά, πολλές φορές δεν θα ξέρουν αν αυτό που κάνεις αξίζει να το φιλοξενήσουν, να του δώσουν το βήμα ή να το πληρώσουν...

Όταν όμως κάνεις δρόμο κι αρχίσουν όλα αυτά να μη σε νοιάζουν...να σε νοιάζει μόνο ο ΛΟΓΟΣ που σε έφερε ως εδώ και Όταν μάθεις να Δουλεύεις τις ιστορίες σου σαν τον αγγειοπλάστη...ποιώντας τες... τότε θα γίνει κάτι μαγικό. Δεν θα λες παραμύθια, ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ παραμύθια...

Εσυ με το λόγο, το σώμα και τη μορφή σου και που ξέρεις ποιητή ίσως κάποιος ακούγοντας σε, νομίσει πως πετάει...λίγο πάνω από τη γη.

Αυτά κοιτώ λοιπόν αυτή την ώρα και σκέφτομαι...


ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ παραμυθάδες

ΜΠ

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Καλό φθινόπωρο!!! Το χειροκρότημα.

@byphototsetsi@gmail.com ΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ
Φίλες και φίλοι της Αφήγησης καλό μας φθινόπωρο. 
Ωραίο και το φετινό καλοκαίρι και γεμάτο από αφηγήσεις και φεστιβάλ. Ολα καλά. 

Ανασύνταξη δυνάμεων και για μας τους αφηγητές με καινούργια προγράμματα, συνεργασίες, τόπους και παραμύθια, ιστορίες, συναισθήματα, και λόγο!
Γιατί κακά τα ψέματα όλα αυτά ένα λόγο έχουν, τον ίδιο το λόγο. Το λόγο τον αυθόρμητο, το ρέοντα, τον όμορφο, το μουσικό, το γεμάτο από φωνήεντα που ξεχειλίζουν και σύμφωνα που τον συγκρατούν και τον γειώνουν, το λόγο τον έτοιμο να πετάξει από το στόμα και να προσγειωθεί στο αυτί.
Όσο περνούν τα χρόνια, σκέφτομαι ότι ο λόγος μεστώνει με το χρόνο, με τη σκέψη αλλά και με την πολλή δουλειά. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία... 

Η ιστόρηση έχει μέσα της χρόνο και τούτος ο χρόνος δεν είναι από αυτούς που ξοδεύονται αλλά από αυτούς που κερδίζονται. Με κόπο, με δουλειά, με σκέψη και με γνώση.

Και αν εσύ παραμυθά δεν το ξέρεις τότε θα στο θυμίσει το χειροκρότημα...

Ναι το χειροκρότημα που παίρνει ο αφηγητής στο τέλος της παράστασης δεν είναι σαν τα άλλα...
Δεν είναι για το μπράβο και το ζήτω! Δεν είναι για τη φάτσα ή τα παπούτσια σου, δεν είναι για τα ρούχα ή την ομορφιά σου. Είναι για το Λόγο και το χρόνο σου.

Καλό μας φθινόπωρο αφηγητές! Καλό λόγο να έχουμε και φέτος όπου και αν βρεθούμε


Tip of the day: Ellizabeth Ellis (πατήστε στο όνομα)

Δείτε αυτό:



Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

Τζιά και Πήλιο τα μεγάλα μας ΦΕΣΤΙΒΑΛ αφήγησης έρχονται!!!!!!!!

από τη Μαρία Παπανικολάου

Καλησπέρα της αφεντιάς σας!

Και επειδή και αυτό το καλοκαίρι έχω πάρει τους δρόμους, τις θάλασσες, τα βουνά και τις ρούγες και δεν θα είμαι εδώ να σας τα γράψω με λεπτομέρειες γιατί έχω συνέχεια παραστάσεις κι εγώ η παραμυθού και επειδή ξέρω οτι περιμένετε τα προγράμματα και από την ΑΧΕΛΩΝΑ, ιδού λοιπόν και εύχομαι να περάσετε καλά στα μεγάλα μας ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΦΗΓΗΣΗΣ που τα περιμένουμε κάθε χρόνο ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ!!!!


Είναι πάντα μεγάλο το γεγονός της ΓΙΟΡΤΗΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ στη Τζιά αλλά εξίσου μεγάλο και σημαντικό είναι το φεστιβάλ του Πηλίου ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ ΣΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ ΤΗ ΡΑΧΗ.

Βέβαια παρόλες τις προσπάθειες των ανθρώπων πίσω από τα φεστιβάλ η κρίση έχει χτυπήσει και πως θα μπορούσε να μην έχει χτυπήσει....αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό που περιμένεις είναι να ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!!!!!!!! Οπότε σίγουρα θα περάσεις καλά!

Λίγο το καλοκαίρι, το φεγγάρι, τα τζιτζίκα, η χαλαρή διάθεση, η θάλασσα ή το βουνό θα κάνουν τη μισή δουλειά, την υπόλοιπη οι νεόκοποι και οι παλιότεροι παραμυθάδες που θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και όλοι θα γευτούμε την αφήγηση που τόσο αγαπάμε!
Θα βρεθούμε πάλι αγκαλιά με αυτούς που αγαπούν τα παραμύθια, θα φάμε και θα διασκεδάσουμε μαζί τους, θα πούμε τα νέα μας και θα είμαστε χαρούμενοι που ακούμε ιστορίες και βλέπουμε αγαπημένους ανθρώπους και αυτό είναι υπέροχο.
ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ και
πολλές πολλές ιστορίες.

Καλή επιτυχία και όμορφα να περάσουμε!!!!!!!!!!!!!



ΕΔΩ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΕΣΤΙΒΑΛ


ΤΖΙΑ 2016 που ξεκινά ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016



ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΚΑΙ ΜΥΘΟΙ ΣΤΟΥ ΚΕΝΤΑΥΡΟΥ ΤΗ ΡΑΧΗ



ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!!!!!!!!!!!


Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

«2ο Αντάμωμα Παραμυθιού και Αφήγησης» στη ΧΙΟ




















Γειά και χαρά σας και αγέρας στα καλοκαιρινά πανιά σας! Επόμενη στάση των παραμυθιών στη Χίο! 

ρα στα καλοκαιρινά 


Πηγή:http://www.aplotaria.gr/


«2ο Αντάμωμα Παραμυθιού και Αφήγησης» και «Κύκλος ξεναγήσεων στην Αμανή» με το Θωμά Καραμουσλή από την νεοσυσταθείσα κίνηση επαγγελματιών της περιοχής «Λύνουμε τα χέρια»

Λίγους μήνες μετά τη δημιουργία του «Δικτύου Φιλοξενίας Αμανή», που επεδίωκε να προσδώσει χαρακτηριστικά ποιότητας και υπευθυνότητας στις τουριστικές υπηρεσίες που παρείχαν τα μέλη του, 20 επαγγελματίες από την περιοχή της Αμανής συνεργάζονται και διοργανώνουν μια σειρά από εκδηλώσεις με στόχο αυτήν την φορά να προσελκύσουν τους μόνιμους κατοίκους της Χίου, μια που, όπως αναφέρουν, «οι βορειοευρωπαίοι σπανίζουν, οι Έλληνες είναι είδος προς εξαφάνιση και οι Τούρκοι δεν έχουν μάθει ακόμα το δρόμο της βορειοδυτικής Χίου».
Στην κίνηση «Λύνουμε τα χέρια» συμμετέχουν 19 επιχειρήσεις εστίασης, φιλοξενίας και αναψυχής από 8 οικισμούς της Βορειοδυτικής Χίου και ένας κτηματομεσίτης από τη Βολισσό. Στο πρόγραμμα δράσεων που ανακοινώθηκε σήμερα σε συνέντευξη τύπου, περιλαμβάνεται το «2ο Αντάμωμα Παραμυθιού και Αφήγησης» και ο «Κύκλος Ξεναγήσεων» στην Αμανή. Συνδιοργανωτές των εκδηλώσεων είναι η Περιφερειακή Ενότητα Χίου και οι πολιτιστικοί σύλλογοι Βολισσού και Παρπαριάς. Xορηγός είναι το Mastihashop, ενώ το κόστος των ξεναγήσεων καλύπτει η Αντιδημαρχία Τουρισμού του Δήμου Χίου.
(Άγιο Γάλας, Βόλισσος, Παρπαριά / 15-19 Ιουλίου)
* ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΙΟΥΛΙΟΥ / Βολισσός
# 11:00-13:00 Τα δικά μας παραμύθια
Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής με την Αφροδίτη Χαραλαμπάκη
Γυμνάσιο Βολισσού
# 17:30-18:30 Φτου ξελευθερία!
Εργαστήριο Αφήγησης για ενήλικες με τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη
Πλατεία Χριστού (στο μπαλκόνι του Βολίσκου)
# 18:30-19:30 Ζωγραφίζοντας την Αγελάδα που Ήθελε να Πετάει
Εργαστήριο εικαστικής δημιουργίας με την Ηλιόπη-Πόπη Θραψανιώτη
Πλατεία Χριστού (στο μπαλκόνι του Βολίσκου)
# 19:30-22:30 Μια φορά κι ένα ζαμάνι
Αφήγηση παραμυθιών από τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη
Μουσική συνοδεία: Στέφανος Αγιόπουλος, Ναταλία Κωτσάνη
Πλατεία Χριστού
* ΣΑΒΒΑΤΟ 16 ΙΟΥΛΙΟΥ / Παρπαριά – Βολισσός
# 11:00-13:00 Δημιουργούμε τους Σελιδοδείκτες των βιβλίων μας
Εργαστήριο εικαστικής δημιουργίας με την Ηλιόπη-Πόπη Θραψανιώτη
Γυμνάσιο Βολισσού
# 17:30-18:30 Με πυξίδα το παραμύθι…
Αφήγηση παραμυθιών από τη Μαρία Ζουράρη
Παρπαριά (Απέσω Βρύση)
# 18:30-19:30 Λαϊκό παραμύθι και μουσικοκινητικό παιχνίδι
Εργαστήριο μουσικοκινητικής αγωγής για παιδιά με την Ερμιόνη Ντέτσικα
Παρπαριά (Απέσω Βρύση)
# 19:30-20:30 Σταχτοπούτες και πεντάμορφες του κόσμου
Αφήγηση παραμυθιών για παιδιά από την Ανθή Θάνου
Μουσική συνοδεία: Αλέξανδρος Μακρής
Παρπαριά (Απέσω Βρύση)
# 20:45-21:15 …Και βγήκε παγανιά
Αφήγηση παραμυθιών για ενήλικες από τη Δέσποινα Παπίτσα
Παρπαριά (Απέσω Βρύση)
# 21:30-22:30 Ονειρεύομαι
Αφήγηση παραμυθιών για ενήλικες από την Ανθή Θάνου
Μουσική συνοδεία: Αλέξανδρος Μακρής
Παρπαριά (Απέσω Βρύση)

* ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΙΟΥΛΙΟΥ / Άγιο Γάλας
# 11:00-13:00 Δημιουργώ το Δικό μου Παραμύθι εμπνευσμένο από τον Τόπο μου
Εργαστήριο συγγραφής παραμυθιού και εικονογράφησής του με τις Στέλλα Αρβανίτη & Ηλιόπη-Πόπη Θραψανιώτη
Πολυχώρος Άγιο Γάλας
# 17:30-19:30 Η ιστορία ενός μικρού ονείρου, Καρίμ
Παρουσίαση βιβλίου και εργαστήριο με τη συγγραφέα Στέλλα Αρβανίτη
Πολυχώρος Άγιο Γάλας
# 19:30-20:30 Τα αινίγματα του Βασιλιά
Αφήγηση παραμυθιών για παιδιά από την Ανθή Θάνου
Μουσική συνοδεία: Αλέξανδρος Μακρής
Πολυχώρος Άγιο Γάλας
# 20:30-21:30 Ζωή σαν παραμύθι
Αφήγηση παραμυθιών για ενήλικες από τη Μαρία Ζουράρη
Πολυχώρος Άγιο Γάλας
* ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΙΟΥΛΙΟΥ / Βολισσός
# 11:00-13:00 Το κουτί της μαστίχας
Επιτραπέζιο παιχνίδι για παιδιά με την επιμέλεια των καταστημάτων mastihashop
Προαύλειο Αγίας Μαρκέλλας
# 17:30-19:30 Γνωρίζω τον τόπο μου μέσα από το παραμύθι
Πεζοπορία και εργαστήριο συγγραφής παραμυθιού με τον συγγραφέα Κώστα Στοφόρο
Πλατεία Πύργου
# 19:30-20:00 Ζώα-βοηθοί
Αφήγηση χιώτικων παραμυθιών για παιδιά από την Αφροδίτη Χαραλαμπάκη
Μουσική συνοδεία: Γιάννης Ρασούλης
Πλατεία Πύργου (στο roofcafé του Υπερίωνα)
# 20:00-21:00 Στο ένα μου χέρι ένα κουκί και στ’ άλλο ένα ρεβίθι…
Αφήγηση παραμυθιών για παιδιά από την Νάγια Οικονομοπούλου
Μουσική συνοδεία: Γιάννης Ρασούλης
Πλατεία Πύργου (στο roofcafé του Υπερίωνα)
# 21:00-22:00 Χρέος στον Έρωτα
Αφήγηση ανατολίτικων ιστοριών για ενήλικες από τη Βιολέτα Σολιδάκη
Λημνιά (στην προτομή του Κανάρη)
* ΤΡΙΤΗ 19 ΙΟΥΛΙΟΥ / Βολισσός
# 11:00-13:00 Δημιουργώ το δικό μου εξώφυλλο για ένα παραμύθι
Εργαστήριο εικαστικής δημιουργίας με την Ηλιόπη-Πόπη Θραψανιώτη
Γυμνάσιο Βολισσού
# 17:30-18:30 Τι κάνουμε τώρα;
Βιωματική δραστηριότητα κοινωνικο-συναισθηματικής ευαισθητοποίησης με τις Βιολέτα Σολιδάκη & Ειρήνη Δερβέναγα
Λήμνος
# 18:30-19:30 Το θεατρικό παιχνίδι συναντά ένα από τα αγαπημένα παραμύθια των παιδιών
Εργαστήριο θεατρικού παιχνιδιού με τη Σοφία Δούρη
Λήμνος
# 19:30-20:00 Η πονηρή αλεπού
Αφήγηση χιώτικων παραμυθιών για παιδιά από την Αφροδίτη Χαραλαμπάκη
Μουσική συνοδεία: Γιάννης Ρασούλης
Λήμνος
# 20:00-21:00 Περπατώ, περπατώ εις το δάσος
Αφήγηση παραμυθιών για παιδιά από την Ακριβή Καλδίρη
Μουσική συνοδεία: Γιάννης Ρασούλης
Λήμνος
# 21:00-21:45 Η Βάσανος του Σώματος
Αφήγηση μύθων και παραμυθιών για ενήλικες από την Νάγια Οικονομοπούλου
Μουσική συνοδεία: Γιάννης Ρασούλης
Στα Λημνιά (στο Ζάρι)
# 21:45-22:30 Η επιθυμία και η μοίρα συναπαντήθηκαν
Αφήγηση ιστοριών για ενήλικες από την Ακριβή Καλδίρη
Μουσική συνοδεία: Γιάννης Ρασούλης
Λημνιά, (στο Ζάρι)

Κύκλος ξεναγήσεων στην Αμανή

δωρεάν ξαναγήσεις σε ιστορικά μνημεία με τον Θωμά Καραμουσλή
  • Τετάρτη 20 Ιουλίου: Βολισσός οικισμός 19.00
  • Τρίτη 26 Ιουλίου: Άγιο Γάλας 11.00
  • Τετάρτη 27 Ιουλίου: Άγιος Γιώργης Βασιλικών 19.00
  • Τρίτη 2 Αυγούστου: Κέραμος – Αγιάσματα 11.00
  • Τετάρτη 3 Αυγούστου: Δρόμοι κρασιού 19.00
  • Τρίτη 9 Αυγούστου: Πιραμά 19.00
  • Τετάρτη 10 Αυγούστου: Παλιά Ποταμιά 19.00
  • Τρίτη 23 Αυγούστου: Πιτυός 19.00
  • Τετάρτη 24 Αυγούστου: Κάστρο Βολισσού 19.00
  • Τρίτη 30 Αυγούστου: Μονή Μουνδών 19.00